Appel met kind (Stanza, 2016)

omslag-appel-met-kind-titeltekst2Appel met kind is de vijfde gedichtenbundel van de Vlaamse dichter Sacha Blé (1971). Op ontroerende wijze brengt hij in deze bundel ode’s aan schrijvers en schilders die hij bewondert, aan wijlen streekgenoot Luc de Vos (Gorki) en aan zijn twee jonge zonen. Over zijn vorige bundel Zie maar (2010) schreef Abe de Vries: ‘Blé laat mensen van vlees en bloed aan het woord. Verfrissende, originele poëzie die op een opmerkelijke wijze geëngageerd is.

Meer info op: http://www.ollauogalanestas.nl/webshop/auteurs/sacha-ble/detail/95/appel-met-kind—sacha-ble.html

Veel

De 88-jarige James Salter n.a.v. All that is in De Morgen Boeken van 19/6/2013 :

Ik wilde veel vertellen, veel suggereren en veel van een levensreis oproepen, zonder je te vervelen met een boek van 600 pagina’s.’

Discipline

Na een lange tussentijd, is het vandaag het moment om deze blog verder te verrijken met inzichten van iets oudere auteurs, zodat er een anthologie van gedachten mijn schrijverschap verder kan stutten en omschrijven.

Meteen 2 citaten, uit de SDL van 7 juni 2013 :

Per Nilsson : ‘Ik ben al jaren bezig met een roman waar ik de vorm nog steeds niet van te pakken heb. (…) En op een dag zal hij klaar zijn in mijn hoofd en dan, wellicht in Griekenland, schrijf ik hem gewoon neer.’

A.F.Th. van der Heijden : ‘Verdriet, verlies bedienen zich van willekeur. De dam daartegen is de discipline van het dagelijks leven.’

Ziezo.

 

Geen fictie

Karl Ove Knausgard in Liefde over zijn alternatief voor fictie :

Dagboeken en essays, datgene in de literatuur wat niet om een verhaal ging, niet over iets ging, maar slechts uit een stem bestond, de stem van de eigen persoonlijkheid, een leven, een gezicht, een blik die je kon ontmoeten.’

Over het heden dat meteen verleden wordt

Javier Maráis in Knack van 12/6/2012 n.a.v. zijn nieuwe roman De verliefden :

Dat de tijd steeds sneller gaat, dat weten we al lang. Maar daar is de laatste tijd toch nog iets bij gekomen: het lijkt wel of alles wat zich in het heden bevindt metéén verleden wordt. Neem dit nieuwe boek: vorig jaar werd aangekondigd dat het in april van dat jaar zou gaan verschijnen — en het lijkt erop dat het alleen maar bestaan heeft zolang het er nog niet was. Zodra het dan écht verschenen was, leek het alweer voorbij te zijn, tot het verleden te behoren. ’