Stof en klodden

Stof en klodden

Over de rubriek ‘Wonen’ in de weekendkrant.

Al sinds meer dan een grijs kalenderjaar lang, keken wij, vrouw en ik, elke zaterdagmorgen in zekere zin reikhalzend en oprecht nieuwsgierig uit naar de volgende getuigenis over ‘wonen’ in de gelijknamige rubriek van onze weekendkrant. Tot vanochtend. Na deze volgende donkere, koude weekendochtend hebben we het opgegeven.

Tant pis. De in se in oneindigheid uit deinende woordwolk die ‘wonen’ is, versmalt zich volgens ons in onze lievelingskrant tot ‘kaal, ruim, strak, slank, steen, glas, beton, smetloos, kinderloos, plant-en bloemvrij, grijs, sierpleister, staal, aluminium, design’. En in het beste geval ook ‘vintage’.

Dit is niet onze definitie van ‘wonen’. In onze ervaring schuift daarin ook ‘slordig, sjoffel, kringloopmeubelen, bijeen geklutst, stof, klodden, onaf, niet afgeruimd, onopgemaakt, speelgoed, snot, tenten, huisdieren, kleurkrijt’ etc.. En niet in het minst ‘oud’.

In onze krant echter vinden we, op een uitzondering na, slechts minimalistische, peperdure nieuwbouwpaleizen, visitekaartjes van succesvol afgeronde bouwprojecten in stimulerende samenspraak met een empathische architect en dito aannemers, afgewerkt binnen een niet genoemd totaalbudget dat instant beschikbaar was en zelfs toeliet om onmiddellijk ook de oprit te verharden en de zwemvijver uit te voeren. Voor de andere verhalen van — laat ik het beschaafd houden — ellende en ergernis, moeten we dan maar op de commerciële zenders terecht.

Er klopt met andere woorden iets niet aan deze voorbeelden van volumes als musea, woonhuizen als serres, waarin — volgens ons — geen spoor van leven of behuizing te traceren valt. Tenzij we langzaam maar zeker de aansluiting met het nieuwbouw-Vlaanderen, dat onze fragiele open ruimte gestaag en onbekommerd verder op soupeert, missen. Alsof we, par bleu, nog hokken in de begraven generatie die haar zelfgekweekte konijnen nog eigenhandig vierendeelde op de keukentafel met formicablad en inox poten.

Tenzij we die instap liever willen missen.

 
Sacha Blé, 06/04/2013.